Део 3, Поглавље 24
И ту му дође неки човек и рече: „Пре неки дан, покрај реке зване Тигар, открих врло велико скровиште блага, па ако хоћеш узми га, јер много злата има.“ А Александар се насмеја и рече: „Да је бог хтео, мени би га открио; кад га је теби открио, теби је и дано; зато иди па га себи узми.“ А он рече Александру: „Колико је мени требало, узео сам; остатак узми ти, царе. Много га има: два дана и две ноћи сам носио колико ми је требало, и више ми не треба.“ Зачудивши се, Александар уседе на коња, оде на оно место, па кад виде много злата рече: „Да ли је ово из Даријевих ризница?“ па нареди војсци да узме, и сва војска узе колико је ко хтео. Александру оста још сто кола.